2001 Hemelvaart
Na de Amstelario van vorig jaar hadden we smaak van de Alpen aardig te pakken gekregen. Helaas zijn de Alpen en Hemelvaart niet zulke grote vriendjes, omdat de hoge passen op zijn vroegst 1 juni open gaan. Daarnaast is het een pittige tocht naar de Alpen. Meer details over de route en dergelijke vind je hier.

Door het intensieve rijden zijn er weinig foto's gemaakt. Daarom hier een van de impressies, de "Piz Calmot", boven op Oberalp pas.

Deze keer hadden we bedacht dat we niet eerst een rondje door Nederland doen om iedereeen op te halen, maar dat we elkaar in Schleiden zouden zien, in de Eifel. Op de weg hiernaartoe heeft "Demolition Ouwekerk" zijn naam weer eens eer aangedaan. Bij Maasbracht door een kapotte spanningsregelaar de accu drooggekookt (als ik alles goed heb begrepen).
Er is deze vakantie wel een belangrijk nieuwtje. Maurits van de GSX750F uit begin jaren tachtig heeft een nieuwe MOTORRAD en het is weer een GS, maar deze keer van meneer BMW. Het aparaat zat met hemelvaart en de rijervaring van Maussie bestond hoofdzakelijk uit het op en neer rijden naar de dealer in Zeeland om toch vooral maar zeker te zijn dat ie bleef lopen in de Alpen. In eerste instantie reed hij dan ook wat voorzichtig, maar in de Schwarzwald (op de terugreis) heb ik mij toch behoorlijk lopen verbazen over het gemak waarmee hij de bochten nam. Het zal de kleur wel zijn.
Marc, "the human canonball", heeft zijn CB1 naar een nieuw niveau getild. Van origine is de CB 1 een behoorlijke zwabberfiets, maar na lang testrijden op testcircuit de lekdijk en continu afstellen van demping, vering en balhoofdshoek (speciale demper inserts, andere voorvork veren en ander olie enzo) was de slappe voorvork niet meer terug te herkennen. De tweede stap was de Fireblade achterveer en demper. Nog wat rondjes lekdijk en het enige wat er tekortschoot waren de PK's. Vlak voor de Alpenrit nog even een paar Bridgestone BT96 radiaal banden en GAS D'R BIJ.
Je staat dan toch gek te kijken. Om een uur of 5-6 stopten we bij een bistrootje voor koffie of biertje ofzo ergens voorbij Luzern richting het Schwarzwald. Het zat wel lekker dus direct maar wat dooie koeien gegeten. Rond 7 uur zaten we weer op de fiets om de volgende 300 km naar de Vogezen te rijden. Inclusief wat op en neer rijden tussen Schleiden en Maasbracht hebben we toch wel zo'n 3000 km binnenwegen platgereden.
De dikke Mille GT van Auke. Net uit de mottballen gehaald, even starten en klaar voor de Alpen. Je moet het inderdaad allemaal niet te serieus nemen.
Zo en daar staat dus mijn one-man-assault-team. Om het onderhoud te minimaliseren had ik in de winter een Lucas Rita electronische ontsteking ingebouwd. Sindsdien is de rechteruitlaat een mitrailleur geworden. Als ik op de motor afrem dan wordt ik er zelf iedere keer even niet goed van. En dan dat terugschakelen in de dorpjes. Afijn, dat is inmiddels (augustus) wel wat beter geworden. Verder heb ik me het hele voorjaar bezig gehouden met motorblokje in en uitbouwen. Na een nieuwe koppeling en keeringen voor de versnellingsbak en krukas is het blok eindelijk weer lekvrij. In drie uur bouw ik tegenwoordig het blok uit. In elkaar zetten duurt altijd weer wat langer.
Terug naar foto archief